Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016

Ο Μαθηματικός - Συγγραφέας Δημήτρης Γαβαλάς μας μιλά για τα Μαθηματικά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση


1. Πότε εκδώσατε το πρώτο σας βιβλίο μαθηματικών;

Βιβλία
1. Πρότυπα και Χαρακτήρας Κυβερνητικών Συστημάτων: Ένα Μαθηματικό Μοντέλο. Πάτρα, 1977 (σσ. 250). 2η έκδοση Αθήνα, 1993.
2. Κόσμοι Αριθμών. Εκδόσεις 3 4 5, Αθήνα, 1978 (σσ. 140).
3. Η Θεωρία Κατηγοριών ως Υποκείμενο Πλαίσιο για τη Θεμελίωση και Διδακτική των Μαθηματικών: Συστημική Προσέγγιση της Εκπαίδευσης – Η Περίπτωση της Συνάρτησης. Πάτρα, 2000 (σσ. 350).
4. Θέματα από τα Σύγχρονα Μαθηματικά 1: Μη-συμβατική Ανάλυση, Ασαφή Σύνολα, Η έννοια της Μη-διακριτότητας. Εκδόσεις 3 4 5, Αθήνα, 2005 (σσ. 190). 2η έκδοση 2015.
5. Θέματα από τα Σύγχρονα Μαθηματικά 2: Πρώτη Μύηση στη Θεωρία Κατηγοριών. Εκδόσεις 3 4 5, Αθήνα, 2006 (σσ. 330). 2η έκδοση 2016.
6. On Number’s Nature. Nova Publishers, NY, 2009 (pp. 70).
7. Θέματα από τα Σύγχρονα Μαθηματικά 3: Για τη Φύση του Αριθμού. Εκδόσεις 3 4 5, Αθήνα, 2012 (σσ. 360).

Κρατικά Σχολικά Βιβλία (Σε συνεργασία).
1. Οδηγίες για τη Διδασκαλία των Μαθηματικών στην Α΄ Τάξη Λυκείου. ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1997.
2. Μαθηματικά Θετικής Κατεύθυνσης για τη Β΄ Τάξη Λυκείου. ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1998 - 2016.
3. Λογική: Θεωρία και Πρακτική για τη Γ΄ Τάξη Λυκείου. ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1999-2013.
4. Οδηγίες για τη Διδασκαλία των Μαθηματικών στο Γυμνάσιο και το Λύκειο. ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1998 - 2008.
5. Μιγαδικοί Αριθμοί. Κεφάλαιο στο: Μαθηματικά Θετικής Κατεύθυνσης για τη Γ΄ Τάξη Λυκείου. ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1999-2016.


2. Ποιός πιστεύετε ότι είναι ο καλύτερος τρόπος μελέτης ενός βιβλίου μαθηματικών, εκτός του σχολικού, από τους μαθητές;

Α) Να αποφεύγεται η γραμμική προσέγγιση. Η παραδοσιακή μέθοδος αποτελείται από λεπτομερή ανάλυση του Α για να κατανοηθεί το Β, που με τη σειρά του αναλύεται για να κατανοηθεί το Γ κτλ. Ο μαθητής δεν γνωρίζει τι πρέπει να πετύχει και ελπίζει μόνο ότι τελικά όλα αυτά κάπου του είναι χρήσιμα. Αντίθετα, η σύγχρονη προσέγγιση περιλαμβάνει την επιστροφή, πολλές φορές και σε διαφορετικά επίπεδα, σε αυτό που πρέπει να κατανοηθεί και αφομοιωθεί. Ακολουθώντας σπειροειδή τροχιά ο μαθητής ρίχνει μια πρώτη σφαιρική ματιά στο όλο θέμα με σκοπό να το ορίσει, να διαπιστώσει και αξιολογήσει τις δυσκολίες και τις άγνωστες περιοχές και μετά να γυρίσει σε αυτό με μεγαλύτερη λεπτομέρεια και προσοχή, ακόμα και με κάποια επανάληψη.

Β) Να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στον τρόπο παρουσίασης των λεπτομερών ορισμών που πολώνουν και στεγνώνουν τη φαντασία. Ένας νέος κανόνας ή έννοια πρέπει να μελετάται από διαφορετικές γωνίες και να θεωρούνται όλα τα περιεχόμενα. Αυτό οδηγεί στον αμοιβαίο εμπλουτισμό των εννοιών διαμέσου της διαίσθησης περισσότερο παρά από τη λογική και μηχανιστική χρήση του ορισμού.   

Γ) Να δίνεται έμφαση στη σπουδαιότητα της αλληλεξάρτησης και στην ολιστικότητα. Τα πράγματα να συνδέονται μεταξύ τους και να φτιάχνονται εννοιολογικοί χάρτες (concept maps).

Δ) Να χρησιμοποιούνται θέματα ‘κάθετης ολοκλήρωσης’, δηλαδή θέματα που μπορούν να ολοκληρώσουν διάφορες επιμέρους πληροφορίες και επίπεδα πολυπλοκότητας γύρω από ένα κεντρικό θέμα-άξονα, όπως για παράδειγμα συνάρτηση κ.ά.

Ε) Να φροντίζει ώστε η γνώση διαφόρων πληροφοριών να μην διαχωρίζεται από την κατανόηση των μεταξύ τους σχέσεων. Η αρχή αυτή ισχύει για όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης και μόνο τα μέσα αλλάζουν και προσαρμόζονται στα επίπεδα της γνώσης.

ΣΤ) Αφήνεται ο μαθητής να μαθαίνει με τον δικό του ρυθμό. Αυτό σχετίζεται άμεσα με το να κατασκευάζει μόνος του τη γνώση (κονστρουκτιβισμός).

Ζ) Η αρχή της αλληλεπίδρασης, όπου το πιο συχνά εφαρμοζόμενο μέσο είναι η εξομοίωση παιχνιδιών ή καταστάσεων, με ή χωρίς τη βοήθεια Η/Υ. Η αρχή αυτή συνιστά  βασική μέθοδο της σύγχρονης εκπαίδευσης.

Η) Να  καθοδηγείται ο μαθητής να δημιουργεί και όχι μόνο να αντιγράφει, μιμείται ή απομνημονεύει αυτά που άλλοι έχουν δημιουργήσει πριν από αυτόν. Επίσης, να καθοδηγείται να μάθει να κατανοεί τον ρόλο της χρονικής διάρκειας ως βασικό μέρος οποιασδήποτε εργασίας, κάτι που η παραδοσιακή διδασκαλία παραμελεί, αφού δεν υπάρχει πραγματική δημιουργία χωρίς την ολοκλήρωσή της σε συγκεκριμένο χρόνο.

Θ) Ένας τρόπος να δαμάσουμε ένα νέο θέμα είναι να το διδάξουμε σε άλλους. Έτσι, ο μαθητής μπορεί να διδάξει τα βασικά στοιχεία ενός θέματος σε άλλους μαθητές και με αυτό τον τρόπο η διδασκαλία γίνεται ‘χιονοστιβάδα’ ή ‘ντόμινο’.      


3. Είστε ευχαριστημένος από το σημερινό σχολικό βιβλίο; Τι θα προτείνατε για τη βελτίωσή του;

Όχι, πρέπει να αλλάξει η ύλη και ο τρόπος παρουσίασης, όπως και ο στόχος. Αυτός πρέπει να είναι η εννοιολογική κατανόηση και η εφαρμογή της στη λύση προβλήματος (problem solving).


4. Πότε ένα επαναληπτικό θέμα ή ένα επαναληπτικό διαγώνισμα μαθηματικών θεωρείται κατά τη γνώμη σας επιτυχημένο;

Όταν κατορθώνει αφενός να ελέγξει τη συνολική κατανόηση μιας ενότητας και αφετέρου να εστιάσει επιτυχώς στα κρίσιμα σημεία αυτής της ενότητας. Τέλος, να ελέγξει την εφαρμογή αυτής της κατανόησης στην επίλυση προβλήματος.


5. Είστε ικανοποιημένος από τη διδακτέα-εξεταστέα ύλη των Μαθηματικών της Γ Λυκείου; Θα προτείνατε κάποια ριζική αλλαγή;

Θα πρότεινα τη σμίκρυνση της ύλης και την εμβάθυνση. Επίσης, την αλλαγή της ύλης από τα μηχανιστικά Μαθηματικά του 17ου αιώνα σε πιο σύγχρονα που απαιτούν εννοιολογική κατανόηση, εννοιολογικούς χάρτες (concept map), ολιστική αντίληψη κτλ. Στοιχεία λογικής, αποδείξεων και αλγορίθμων θα βοηθούσαν στην ευρύτερη αντίληψη για το πώς δουλεύουν τα Μαθηματικά, γιατί σήμερα όλοι φεύγουν από το σχολείο με στρεβλές και ψευδείς εντυπώσεις, που στη συνέχεια μεταβιβάζουν στους νεότερους, με αποτέλεσμα την αποτελμάτωση της αντίληψης για το τι είναι και τι κάνουν τα Μαθηματικά.    


6. Θεωρείτε τη δομή των θεμάτων των Πανελληνίων Εξετάσεων στα Μαθηματικά Προσανατολισμού της Γ Λυκείου ικανοποιητική; Πιστεύετε ότι η μορφή των θεμάτων δίνει μια αντικειμενική αξιολόγηση των γνώσεων και των ικανοτήτων των μαθητών;

Η όλη ‘φιλοσοφία’ είναι αναχρονιστική και βοηθάει το σύστημα της λεγόμενης παραπαιδείας, δηλαδή τη μηχανιστική σκέψη, την παπαγαλία, την άγνοια και όχι την ορθολογική σκέψη, τη δημιουργία και τη γνώση. Επομένως, είναι αποτυχημένος θεσμός και θέλει ριζική αλλαγή. Στόχος της εκπαίδευσης είναι, σύμφωνα με τους νόμους, η ολόπλευρη ανάπτυξη ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων στη γενική παιδεία. Αυτό δεν επιτυγχάνεται, άρα έχουμε χάσει τον στόχο. Τι περισσότερο χρειάζεται να πει κάποιος; Ο κόσμος γενικά και οι συνάδελφοι ειδικότερα δεν είναι υποψιασμένοι για το τι γίνεται παγκοσμίως και γιατί έχουμε μείνει πίσω και αυτό δεν θα αλλάξει αν δεν αλλάξει η νοοτροπία μας. Ο μακαρίτης πια συνάδελφος Νίκος Κλαουδάτος, πρωτοπόρος στον τόπο μας στη σύγχρονη διδακτική των Μαθηματικών, μιλούσε συνέχεια για τον ‘υποψιασμένο’ μαθηματικό˙ δυστυχώς αυτός φαίνεται ότι είναι σε έλλειψη σήμερα στον τόπο μας.


 Πείτε μας λίγα λόγια για την τελευταία σας συγγραφική δουλειά

Υπάρχουν έτοιμες δυο δουλειές: η μια με τίτλο ‘Μαθηματική Παιδεία’ περιλαμβάνει σύγχρονες απόψεις σχετικά με το θέμα αυτό, και η δεύτερη με τίτλο ‘Τα Μαθηματική στη Φιλοσοφία και την Ψυχολογία’, που αναφέρεται στη φιλοσοφία των Μαθηματικών (την οποία έχουμε θάψει στον τόπο που γεννήθηκε) και στην ψυχολογία, που παραδόξως υπάρχει και την αγνοούμε πλήρως. Όλα αυτά δεν σχετίζονται με την τοπική άποψη των Μαθηματικών, δηλαδή Μαθηματικά = Ασκήσεις, αλλά με μια παγκόσμια αντίληψη που δυστυχώς για διάφορα ψυχολογικά και υλικά συμφέροντα επιμένουμε να αγνοούμε στην Ελλάδα που γέννησε όλα αυτά. Οι εκδόσεις αυτές θα είναι όπως πάντα ιδιωτικές και θα γίνουν όταν υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες, κυρίως οικονομικές.


Επιπλέον, οτιδήποτε άλλο θα θέλατε να επισημάνετε.


Διάβασα τελευταία δυο φράσεις από καθηγητές πανεπιστημίου. Η μια έλεγε ότι πρέπει να διδάξουμε κατάλληλα το problem solving και η άλλη ότι οι όποιες ασκήσεις δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα και καμία χρησιμότητα, ούτε για τους μαθηματικούς, ούτε για τους φυσικούς, ούτε για τους μηχανικούς –ούτε για τους μαθητές θα πρόσθετα. Αν σε αυτά τα δυο συνυπολογίσουμε την εννοιολογική κατανόηση και όλα τα σχετικά με αυτή, τότε έχουμε μια νέα αντίληψη κοντά στη διεθνή, για τα Μαθηματικά. Πολλά ακόμα θα μπορούσαν να ειπωθούν σχετικά με αυτά τα θέματα, αλλά έχουν ήδη ειπωθεί κατά κόρον και από μένα και από άλλους, αλλά δυστυχώς δεν αλλάζει τίποτα εδώ και περίπου 25 χρόνια που τα λέμε και τα εφαρμόζουμε. Το θέμα είναι κυρίως συλλογικό, δηλαδή κοινωνικό, και αποτελεί μια συνιστώσα της ευρύτερης πτώσης της ελληνικής κοινωνίας, τα αποτελέσματα της οποίας τα ζούμε καθημερινά στο πετσί μας. Κάποιοι από λόγους ιδιοτέλειας και κομματικούς δεν άφησαν, όταν ήρθε η ώρα, να προχωρήσουν τα πράγματα και, όπως είπε τότε ο μακαρίτης πια συνάδελφος Σπύρος Κολυβάς, ‘η ιστορία θα σας γράψει με μαύρα γράμματα’. Πράγματι, αυτό θα γίνει όταν γίνουν σιγά σιγά γνωστά κάποια πράγματα, όμως αυτό δεν αλλάζει τη σημερινή κατάσταση, που οδηγεί στην αμορφωσιά και τα παρεπόμενά της την ελληνική κοινωνία.  


Ο Δημήτρης Γαβαλάς γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1949. Σπούδασε Μαθηματικά, Κυβερνητική – Θεωρία Συστημάτων και Ψυχολογία του Βάθους. Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Πάτρας ως επιστημονικός συνεργάτης, στο Ερευνητικό Κέντρο «Δημόκριτος» ως ερευνητής και στην εκπαίδευση (σχολεία, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Βαρβάκειος Σχολή, σχολικός σύμβουλος). Έχει δημοσιεύσει δεκαεννέα ποιητικές συλλογές, δύο βιβλία με δοκίμια, πέντε βιβλία για τα Σύγχρονα Μαθηματικά και την Επιστήμη, τέσσερα για την Ψυχολογία, δύο για την Πολιτική, ένα για την Εκπαίδευση, καθώς και πολυάριθμα άρθρα.

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Παραμύθια για τα Μαθηματικά (Νηπιαγωγείο - Δημοτικό)

Παραμύθια για τα μαθηματικά, παραμύθια που μας μαθαίνουν τα σχήματα, τις πράξεις, τις εξισώσεις, τα μισά και τα ολόκληρα. Τα παραμύθια αυτά μας χαρίζουν γέλιο και στιγμές χαλάρωσης. Ταυτόχρονα είναι και ένας έξυπνος τρόπος να διδάξουμε τους μικρούς μαθητές έννοιες που τους δυσκολεύουν.

1. O Άρης ο τσαγκάρης - Ευγένιος Τριβιζάς

 
Πόσες παντόφλες φοράει ένας νυσταγμένος ιπποπόταμος; Ποιος χρειάζεται πιο πολλά παπούτσια, δύο δίδυμοι κόκορες ή ένα χταπόδι; Και γιατί τα ροζ κοράκια θέλουν πράσινα γοβάκια; Ο Άρης ο τσαγκάρης προσπαθεί να βρει απάντηση κι εμείς μαθαίνουμε πρόσθεση και αφαίρεση.


2. Ο μαγικός καθρέφτης - Σοφία Μαντούβαλου


Τα μισά, ολόκληρα και τα λίγα πιο πολλά! Τα σπασμένα να κολλήσουν! Το κοντά να πάει μακριά! Το ψηλά πιο χαμηλά! Πάνω κάτω και τριγύρω και δεξιά κι αριστερά!


3. Το ταξίδι της Λίζας - Πολ Μαρ


Η Λίζα ονειρεύεται ότι ταξιδεύει σε διάφορες παράξενες χώρες: τη Στρογγυλοχώρα, τη Γωνιοχώρα, την Κοκκινοχώρα, την Αναποδοχώρα… Παντού οι αλλόκοτοι κάτοικοί τους θέλουν να την αλλάξουν, να την κάνουν σαν κι αυτούς. Όμως η Λίζα δεν θέλει…



4. Φουφήχτρα, η μάγισσα με την ηλεκτρική σκούπα - Ευγένιος Τριβιζάς
 

Η μάγισσα Φουφήχτρα ζει στο ζοφερό βουνό με τις χίλιες μαύρες παπαρούνες που όποιος τις αγγίζει μεταμορφώνεται σε κοράκι.
Μια μέρα πετάει με την ηλεκτρική της σκούπα πάνω από την παιδική χαρά και ρουφάει όλα τα παιδάκια εκτός από ένα, τη Μυρτώ, που καταφέρνει να γλιτώσει.
Μετά η απαίσια μάγισσα ρουφάει όλες τις γατούλες από τα κεραμίδια των σπιτιών εκτός από δύο, όλες τις πεταλούδες από το ανθόσπαρτο λιβάδι εκτός από τρεις, όλα τα παπάκια από τη λίμνη με τα νούφαρα εκτός από τέσσερα και όλα τα ασημένια ψαράκια από το περιγιάλι εκτός από πέντε.
Η μάγισσα σχεδιάζει να φτιάξει ένα νόστιμο ζελέ από τα δάκρυα των παιδιών, ένα γαϊτανάκι από τις κορδέλες των γατιών, ένα απαλό πάπλωμα από τα πούπουλα των παπιών και ένα αστραφτερό σάλι από τα λέπια των ψαριών.
Η τολμηρή όμως Μυρτώ με κίνδυνο να μεταμορφωθεί σε κοράκι είναι αποφασισμένη να σκαρφαλώσει στο βουνό με τις μαύρες παπαρούνες και να ελευθερώσει τους φίλους της.
Όσο σίγουρο είναι ότι η μικρή Μυρτώ θα κατατροπώσει τη μάγισσα Φουφήχτρα, άλλο τόσο είναι σίγουρο ότι οι αναγνώστες του βιβλίου θα μάθουν να μετράνε από το 1 έως το 10 με τρόπο σχεδόν μαγικό.


5. Η πριγκίπισσα δυσκολούλα - Ευγένιος Τριβιζάς

Σύνολα κι υποσύνολα μαθαίνεις στη στιγμή, σε μαρμάρινο παλάτι, σε βασιλική γιορτή, με μια πριγκίπισσα ελκυστική, που δυσκολεύεται να αποφασίσει ποιον πρίγκιπα να προτιμήσει.


6. Η Φιφή και η Φωφώ, οι φαντασμένες φάλαινες - Ευγένιος Τριβιζάς


Δύο λαίμαργες και καυχησιάρες φάλαινες, η Φιφή και η Φωφώ, αποφασίζουν να αναμετρηθούν, να φάνε δηλαδή μία μέρα όσο περισσότερο μπορούν, και το ηλιοβασίλεμα να συναντηθούν για να κάνουν απολογισμό χαψίματος.
Έτσι, λοιπόν, οι δύο άσπονδες φιλενάδες επιδίδονται σε μία άνευ προηγουμένου ακατάσχετη θαλασσινή πανδαισία, καταπίνουν βάρκες με ψαράδες, τρώνε καΐκια με χαρωπά ναυτάκια και καταβροχθίζουν πειρατικές σκούνες με αιχμάλωτες πριγκιποπούλες.
Ώσπου οι δύο φαντασμένες φάλαινες να λύσουν τις διαφορές τους, οι αναγνώστες μαθαίνουν πολλαπλασιασμό και διαίρεση και τελειώνοντας το βιβλίο είναι πλέον σε θέση να υπολογίσουν με θαυμαστή ακρίβεια πόσα πόδια έχουν οχτώ χταπόδια και με ποιον τρόπο τρεις φάλαινες μπορούν να μοιράσουν μεταξύ τους έξι ιππόκαμπους με παπιγιόν και δώδεκα ναυαγισμένους αρλεκίνους. 


7. Καταραμένα μαθηματικά - Φραμπέτι Κάρλο


Πρόκειται για ένα ταξίδι στη χώρα των μαθηματικών, όπου η κεντρική ηρωίδα ανακαλύπτει το λόγο ύπαρξης όλων των θεωριών που διαμορφώνουν αυτή τη θετική επιστήμη.»Πρώτοι αριθμοί», «εξισώσεις», «παράγοντες» και λοιπές «καταραμένες» έννοιες, μετατρέπονται σε γοητευτικές περιπέτειες της φαντασία.


8. Τα μισά της Ματούλας - Μαρία Ρουσάκη


Η Ματούλα μισεί τα μισά, μέχρι που μαθαίνει να βλέπει το κάθε πράγμα στη ζωή με έναν αλλιώτικο τρόπο. Εξετάζοντας το καθετί μισό γίνεται καταπληκτικό, όπως και το κάθε πράγμα ολόκληρο γίνεται διαφορετικό.


9. Οι περιπέτειες του Κούκη Μπιμπικούκη: το μυστήριο με το γλειφιτζούρι που δε λιώνει ποτέ - Ευγένιος Τριβιζάς


Το υλικό εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο 2007 από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ως μέρος των βιβλίων του ΟΕΔΒ και αφορά την εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη.
Στόχος των βιβλίων είναι η εξοικείωση των μαθητών των μειονοτικών δημοτικών σχολείων με τη μαθηματική ορολογία στην ελληνική γλώσσα, κατά την προετοιμασία τους για το γυμνάσιο. Το μάθημα των μαθηματικών στα μειονοτικά σχολεία διδάσκεται στην τουρκική γλώσσα, με αποτέλεσμα οι μαθητές που συνεχίζουν στο δημόσιο ελληνόγλωσσο γυμνάσιο να συναντούν σημαντικές δυσκολίες λόγω άγνοιας της σχετικής ορολογίας. Στην άρση αυτών των δυσκολιών επιχειρούν να συμβάλουν αυτά τα βιβλία.
Το περιεχόμενό τους έχει τη μορφή ιστοριών που έχει γράψει ο συγγραφέας παιδικών βιβλίων Ευγένιος Τριβιζάς. Όλες οι ιστορίες προσεγγίζουν, με πολλούς και πάντα ελκυστικούς για τα παιδιά τρόπους, θέματα σχετικά με τις βασικές έννοιες των μαθηματικών του δημοτικού σχολείου, όπως οι ακέραιοι και οι δεκαδικοί αριθμοί, τα κλάσματα και οι αναλογίες, τα γεωμετρικά σχήματα και τα στερεά.
Μέσα από τις ιστορίες τα παιδιά δεν μαθαίνουν μόνο την αντίστοιχη ελληνική ορολογία, αλλά συγχρόνως έχουν τη δυνατότητα να εμπεδώσουν τις μαθηματικές έννοιες, αξιοποιώντας τον μεγάλο αριθμό παραδειγμάτων που περιλαμβάνονται. Κάθε κεφάλαιο συνοδεύεται από σχετικές δραστηριότητες, μέσα από τις οποίες τα παιδιά ελέγχουν σε ποιο βαθμό έχουν κατανοήσει τους ελληνικούς μαθηματικούς όρους. Οι δραστηριότητες βασίζονται στην ενεργητική και βιωματική μάθηση.
 
 
10. Μια αριθμητική ιστορία - Κώνσταντίνος Μπουτόπουλος
 
Η μικρή Αντιγόνη κοιτάζει το τετράδιό της. Δε μπορεί να το χωνέψει. Άκου 0+1=1. Πού ακούστηκε αυτό; Ποια είναι η θέση του μηδέν αν ισχύει αυτό το αποτρόπαιο πράγμα; Λες και το 1 καταβρόχθιζε το 0 της φάνηκε. Γιατί το μηδέν ήταν ο αγαπημένος της αριθμός. Της θύμισε κουλούρια και λουκουμάδες σε αντίθεση με το 1 που της έφερνε στο μυαλό αυστηρούς τύπους που κουνούν διδακτικά το δάχτυλο.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...